Kunszt literacki, jakich mało. Znajome piosenki czyta się, wystukując stopą rytm - niezapomniane wykonania są istotnie niezapomniane. Gdy brałam do ręki tekst dramatu? komedii? nie wiedziałam, że znajdę "O, Romeo, słowiczy sokole", "Rankami budzę się śliczny, liryczny i apetyczny", "Katuj! Tratuj! Ja przebaczę wszystko ci jak bratu!" i milion innych. Każda piosenka to szaszłyk cytatów, każdy dialog to poezja, chociaż prozą. Nie na każdą pogodę to sztuka, nie na każdy humor lektura. Ja zostałam natychmiast zmuszona do odszukania w sieci wersji do dosłuchania i obejrzenia. Zmuszona imperatywem wewnętrznym otworzyłam swe okno na tę twoją samotność... O, Romeo...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
dziękuję... poczytam... pomyślę...