Podobno jedyna powieść Agathy Christie, w której detektyw staje po stronie przestępcy. Chociaż dochodzenie do prawdy robi sprawcom dziurę w sercu. Scenografia ekskluzywnego pociągu przyczynia się do podkręcę
Piąta część tzw. sagi kryminalnej. 
Zbiór opowiadań. Tytułowe to majstersztyk. Ogromnie żałuję, że nigdy nie widziałam sztuki na jego podstawie. A może to właśnie opowiadanie napisano na podstawie sztuki...
Druga część opowieści o policjantce z prowincji i o zbrodni, która wcale prowincjonalna nie jest.
Cudowne czytanie performatywne w Teatrze Nowym.
Polska policjantka, polski policjant, polska mieścina, polskie morderstwo i polski morderca, a klimat skandynawski. Nadal mam dreszcze na plecahc... 
Zima, mała wioska, bogaty sąsiad ginie podczas śnieżycy, a wszyscy podejrzani prawie-że-nie-popełnili morderstwa, bo siedzieli w tym czasie na seansie spirytystycznym. Plus nieatrakcyjny wątek ucieczki z więzienia, ale nawet mistrzyni może czasem popełnić mały błąd ;-)
Nawet gdyby śledztwo dotyczyło zaginięcia kauczukowej piłki, byłabym zainteresowana. 
To niemożliwe, że znalazłam jeszcze książkę Agaty Christie, której nigdy nie czytałam... A może tylko znalazłam książkę Agaty Christie, której treść zapomniałam...? 
Kryminał w dobrym gatunku. Bez psychopatów, biegających z siekierami, bez masowych okrutnych morderstw i, co najważniejsze, akcja obejmuje zamkniętą grupę osób. Podobno kolejne tomy równie atrakcyjne. 
Może nieco zbyt szpiegowska, może kilku bohaterów niepotrzebnie wpycha nos w cudze sprawy, może za mało obserwacji, za dużo domysłów, ale... ale i tak przeczytałam najpierw zakończenie, potem środek, a na końcu - początek. Dobrze, że epoka drukowania powieści w odcinkach już minęła... Nie dałabym rady ze zdenerwowania...
Najlepsza powieść Agathy Christie.
Rewelacja! Rewelacja pod każdym względem! Horror przygodowo-sensacyjny dla nieletnich! Zawsze myślałam, że książki Bahdaja są raczej dla chłopców (no proszę: jednak prymitywny podział na role nie jest mi obcy), ale kiedyś w przypływie szaleństwa zaczęłam czytać "Wakacje..." mojej córce. Ho ho! I się zaczęło! Rysowałyśmy mapy, figurki bohaterów, kto się gdzie przemieszcza... Majstersztyk! No i do tego ten film! Wiem, że cieżkostrawny dla współczesnej, fejsbukowo-internetowej dziatwy, ale my z mężem siedzieliśmy z rozdziawionymi paszczami... Może nie obgryzałam paznokci ze strachu, ale to tylko dlatego, że trzymałam kurczowo męża za rękę...
To jest coś! Uszanowanie Szanownemu Panu! Jeśli udało się mnie wciągnąć w powieść o tak silnie rozbudowanym wątku historycznym, to jest to prawdziwy wyczyn! Śledziłam akcję z zapartym tchem, analizowałam mapkę, cofałam się, żeby sprawdzić, jak to było, co powiedział, kto to zrobił... Rewelacja!
Uwielbiam te angielskie chatki i chałupki, ogródki, płoty, ścieżki, kościółki i wścibskich sąsiadów! A że przy okazji w każdej takiej mieścince mieszka wyjątkowo wredny morderca, to już zupełnie inna sprawa :-) No i lepiej nie przekombinować w życiu. Taki wniosek.
Panna Marple w pełnej krasie. Staroświecka, pozornie roztrzepana, ale jak już wbije komuś to swoje szydełko od robótek ręcznych w serce, to aż po rękojeść.
