Orhan Pamuk "Inne kolory"

Aby przyrządzić doskonały esej potrzebne są: głowa pełna myślenia, lekkie pióro i kartka papieru. Eseje Pamuka są tak doskonałe, jak tylko mogą być. Te o książkach (własnych i cudzych) podobały mi się najbardziej.

Elif Safak "Czarne mleko"

Zapadająca w pamięć powieść o... o kobiecie. O milionie myśli, które mieszkają w jej głowie. O tym, jakie toczy bitwy, jakie walki, a jakie kampanie wojenne... Sama ze sobą. Osiecka twierdziła, że sama sobie jest największym wrogiem. Nie ona jedna...

Elif Safak "Bękart ze Stambułu"

Wspaniała Elif Safak! Ta powieść kojarzy mi się trochę z filmem "Karmel"... Chociaż jest bardziej europejska, jakby bardziej współczesna, a przecież wcale bardziej współczesna nie jest... Rewelacyjnie uknute powiązania, pokręcone portrety psychologiczne bohaterów... Jak wspomniano wcześniej: Wspaniała Elif Safak!

Orhan Pamuk "Śnieg"

Poczułam mróz, skrzypienie śniegu pod stopami, duszną atmosferę, politykę, klaustrofobię. A jeśli poczułam - znaczy podobało się! Oj, podobało!

Orhan Pamuk "Nazywam się Czerwień"

Chyba jednak Komitet Noblowski wie co robi, przyznając swoje nagrody... Ta książka jest zupełnie czymś innym, niż można się spodziewać po książce... Skrzyżowanie "Baśni z tysiąca i jednej nocy" z kryminałem i powieścią historyczną... Naracja - z innej planety! Jak Pamuk na to wpadł? Ki diabeł podszepnął mu, żeby tak poprowadzić powieść? Szatański pomysł, szatańskie wykonanie i boski efekt! Widziałam kiedyś film "Sekret księgi z Kells". Ta sama Muza maczała w tym... pędzel.