Słuchowisko z najwyższej półki. Aktorsko - rewelacja. Realizacja skromniutka, idealna. 
Jeżeli kiedykolwiek miałam wątpliwości, jaka siła sprawcza decyduje o losach świata, to po przeczytaniu tej książki nie powinnam ich już mieć. Gdyby nie to, że jestem biologiem, napisałabym: robale... A tak znowu muszę się wymądrzać o owadach i innych świństwach...
Zaskakujące, że mogę czytać tę książkę znowu i znowu, i za każdym razem prawie wcale jej nie pamiętam... Albo ja mam sklerozę albo książka nie zapada w pamięć. Naturalnie wybieram drugą wersję.
Nigdy Homera nie czytałam. Oprócz obowiązkowych fragmentów w szkole, co uważałam za zło konieczne...
Dziwna książka... Antywojenna, ale przesycona wojną... Trochę miłosna, ale właściwie pozbawiona bez miłości... Delikatna, ale bardzo brutalna...
Klasyka. Łotrzykowsko-arystokratyczna. Szelmowska. Z niesamowitymi, jak na owe czasy, dwuznacznościami... Och, aż mi się wachlarz zaciął ze wstydu ;-)
Nie wiem, czy współczesna młodzież może jeszcze czytać takie powieści... "Za moich czasów" już była dość anachroniczna, a teraz, w dobie tweetera, facebooka i skype'a powieść o niewolnictwie w jego najgorszym wydaniu może odrzucać. Wiem, że dzieciaki oglądają teraz każdego dnia na każdym kanale telewizyjnym rozpruwające wnętrzności sceny morderstw, ale o współczuciu, bólu, uczuciach już chyba nie czytują... Chyba, że jest to uczucie do wampira, albo istoty z innego przedziału wirtualnej czasoprzestrzeni... Ale murzyn...I do tego niewolnik...? 
Spośród wszystkich ksiażek Jane Austen tę lubię najmniej. Co oznacza, że przeczytałam ją zaledwie ze dwadzieścia razy...
Czytałam sto lat temu i byłam zachwycona. Zastanawiałam się teraz, czy powodem był mój wiek (koźlęcy), czy ówczesna rzeczywistość, czy może treść. Teraz zweryfikowałam. Zmienił się mój wiek (niestety!), rzeczywistość (na szczęście!), a treść zachwyca mniej. Inaczej mówiąc - to ja zmieniam książki z bardzo fajnych na zaledwie średnie... No bo przecież nie rzeczywistość!
W czasach głębokiej komuny ta ksiażka smakowała jak najprawdziwsze delicje! Czytaliśmy sobie w domu jej fragmenty na głos, zaśmiewając się do łez! Najbardziej pamiętam to, że na zajęciach z uprawy roślin amerykańskie dzieci nie mogły dotykać ziemi w doniczkach ze względów bezpieczeństwa. A teraz mam za swoje! W zastraszająco szybkim tempie zaraziliśmy sie od Amerykanów wszystkich tym, co durne, bezsensowne i ogłupiające... 
Arcydzieło! Konstrukcja utkana jak najbardziej skomplikowana tkanina! Bohaterowie skontrastowani i ze sobą i z otoczeniem... Mnóstwo wątków poboczych, ale i tak strach kartki przerzucać...
Najlepiej przeczytać i obejrzeć. Albo nie! Lepiej obejrzeć, przeczytać i jeszcze raz obejrzeć... Zupełnie inaczej patrzy się na aktorów, gdy zna się pewne sekrety... Grana postać staje się nieco schizofreniczna, w pozytywnym sensie: z jednej strony jest bohaterem filmu, a drugiej prześwieca przez nią aktor, jego osobowość, jego charakter... No i oczywiście historie, o którym nie śniło się zwykłym oglądaczom... 
Zastanawiam się, jakie przymiotniki najlepiej określiłyby tę powieść... Wszystkie wydają mi się banalne... Powieść tarasowa. Powieść małżeńska. Powieść kulturowa. Powieść tragiczna. Powieść za murem. Nie ma kultur lepszych i gorszych, ale są kultury łatwe i trudne. Ta powieść opowiada o trudnej... Bardzo trudnej...
Patrzę z perspektywy czasu na swoje dzieciństwo i myślę, że chyba odbiegało ono od normy... Na przykład to jest książka z mojego dzieciństwa...
Opowieść o tolerancji. Bardzo mi bliska. O tym, co to znaczy pielęgnować.
Chyba jednak Komitet Noblowski wie co robi, przyznając swoje nagrody... Ta książka jest zupełnie czymś innym, niż można się spodziewać po książce... Skrzyżowanie "Baśni z tysiąca i jednej nocy" z kryminałem i powieścią historyczną... Naracja - z innej planety! Jak Pamuk na to wpadł? Ki diabeł podszepnął mu, żeby tak poprowadzić powieść? Szatański pomysł, szatańskie wykonanie i boski efekt! Widziałam kiedyś film "Sekret księgi z Kells". Ta sama Muza maczała w tym... pędzel.
Powieść radziecka na wskroś. Wojenna. Dzielny bohater walczy za ojczyznę. Walczy przede wszystkim z własnymi słabościami... Jednak w tej sowietskiej poetyce jest coś chwytającego za serce...
